Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης το έμβρυο βιώνει μια ψυχολογική γέννηση που προϋπάρχει από την βιολογική. Ο νούς, η έλλειψη ή παρουσία φαντασιώσεων των γονέων επηρεάζουν ασυνειδητα την νέα ύπαρξη. Οι γονείς προετοιμάζουν την νέα συνείδηση του εμβρύου και αποκτά προδιάθεση, επιθυμίες, ένα όν που θέλει να αλληλεπιδράσει (Trevarthen).

Η πρώτη σχέση ανάμεσα στην μητέρα και το βρέφος είναι γεμάτη από βλέμματα, αφή, συνειδητών και ασυνείδητων μηνυμάτων. Μια πλήρης, συντονισμένη αλληλεπίδραση. Με άλλα λόγια η σχέση μητέρας βρέφους είναι άκρως διαπροσωπική σχέση.

Η συμπάθεια είναι μια πολύ σημαντική ανάγκη του ανθρώπου που έχει από βρέφος. Το γλυκό συναίσθημα αποδοχής και τρυφερότητας που κάνει τους ανθρώπους να μαθαίνουν. Ο Freud, Ο Bowlby, o Winnicott, o Bruner, o Trevarthen συζητούν για το συναίσθημα της ζεστασιάς. Κανείς δεν επιθυμεί να μάθει το οτιδήποτε χωρίς τρυφερότητα.

Μικρές ιστορίες, νανουρίσματα, αγγίγματα και αγκαλιές, είναι τα βασικά συστατικά για να μεταδώσει ένας γονιός αυτό το συναίσθημα στο βρέφος . Η θεωρία της Διυποκειμενικότητας υποστηρίζει πως όταν δίνεται ο χώρος από την αρχή της ίδιας της ζωής, το παιδί στα 4 έτη έχει πλέον την δική του αφήγηση για τον κόσμο και στα 8 είναι έτοιμο να κάνει επιλογές.

Ο άνθρωπος δεν γεννιέται άγραφο χαρτι «tabula rasa», η συνείδηση λοιπόν ξεκινά να διαμορφώνεται στην μήτρα. Αυτο σημαίνει πως το εμβρυο έχει συνείδηση του περιβάλλοντος. Οι συνθήκες είναι αυτές που θα επηράσουν το έμβρυο στην ανάπτυξη του όπως φυσιολογικές, συναισθηματικές, περιβαντολογικές.  Για την εμβρυική συνείδηση η αποδοχή ή απόριψη της μητέρας στέλνουν ερεθίσματα όπου θα αφήσουν κυταρικό ίχνος (ασυνείδητη μνήμη).
Επιστημονικές έρευνες μιλούν για το πως η αξιολόγηση της μητέρας για τον σύντρφο σχετικά με την καταλληλότητα του ως γονέας επηρεάζουν το έμβρυο.   Πως δηλαδή βλέπει τον εαυτό του και το περιβάλλον μέσα στην μήτρα. Αντιθέτως, τα θετικά συναισθήματα είναι εκείνα που θα στηρίξουν την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και προσωπικότητα του μετέπειτα βρέφους.

Σύμφωνα με έρευνα του Vedona (2006) η λεκτική επικοινωνία που αναπτύσεται ανάμεσα στην μητέρα και το έμβρυο σχετίζεται με την γλωσική ανάπτυξη του παιδιού.
Η εγκυμοσύνη  αποτελεί μια σημαντική φάση ζωής εφόσον αλλάζουν οι ευθύνες, η σωματική εικόνα, οι σχέσεις καθώς και οι ρόλοι. Αυτές οι αλλαγές οδηγούν την μητέρα να έχει μία εύθραυστη ψυχική ισορροπία γεμάτη συγκινήσεις, παρεξηγήσεις και μητρικό άγχος.

Προγενητική συμβουλευτική υποστήριξη, σχετικα βιβλία εγκυμοσύνης, μητρότητας, ψυχολογικής ισορροπίας , και κλασική μουσική αποτελούν σημαντική βοήθεια στην ομαλή μετάβαση.