Ψυχοθεραπεία, Υπαρξιακή Ψυχολογία, προσωπικό γίγνεσθαι

Ανάμεσα σε μια συνεδρία με κάποια άλλη μέσα από την σύγχυση παρατηρώντας ως ψυχοθερεραπεύτια τα προσωπεία των ανθρώπων να διαλύονται. Δημιουργείται στον θεραπευόμενο/η αυτό που λέμε προσωρινά ένα δημιουργικό χάος. Βρίσκει τον πραγματικό του/ της  εαυτό σε ένα βαθύτερο επίπεδο. Φαντάζομαι πως κάποιοι αναρωτιέστε, τι είδους πρόσωπο είναι αυτό που αναδύεται; Η απάντηση δεν είναι απλή. Πάραυτα θα προσπαθήσω να απαντήσω. Κάθε άτομο έχει δημιουργήσει πολλά προσωπεία, τείνει όμως να γίνει ένα μοναδικό έχοντας χωρέσει τα διαφορετικά προσωπεία σε ένα αυθεντικό πρόσωπο. Βιώματα, ιδανικός εαυτός, συναισθήματα και σκέψεις για τον κόσμο γίνονται συνειδητά.  Οι βασικές προϋποθέσεις που δημιουργούνται από τον αναλυτή για τον αναλυόμενο είναι οι εξής:

Η ανακάλυψη του εαυτού στην εμπειρία επιτυγχάνεται μιας και το άτομο ανοίγεται περισσότερο στην εμπειρία του. Η αμυντικότητα που είναι η αντίθετη ροπή τείνει να αντικατασταθεί με την τάση να ανοιγόμαστε στην εμπειρία μας.

Ανοιχτός στην εμπειρία σημαίνει πως ανοίγω την πόρτα στην επίγνωση των συναισθημάτων και των στάσεων ζωής. Μέσα από μια ασφαλής σχέση που δημιουργείται θεραπευτικά. Ένας άνθρωπος μπορεί πλέον να δεί πως οι όλοι άνδρες δεν είναι αυστηροί πατέρες ή οι γυναίκες απορριπτικές. Οι αποτυχίες που βιώνει ο άνθρωπος δεν αποδεικνύουν πως δεν αξίζει. Αυτή η ικανότητα που δημιουργείται βοηθά εκπληκτικά στις νέες εμπειρίες που έρχονται. Διότι το άτομο πλέον δεν διαστρεβλώνει τις πληροφορίες για να ταιριάξουν στο σχέδιο στο οποίο είναι προσκολλημένο.

 Το δεύτερο χαρακτηριστικό που αναδύεται μέσα από την θεραπεία είναι η Εμπιστοσύνη στη συλλογική σου οντότητα.  Ανακαλύπτεις λοιπόν αγαπητέ θεραπεύομενε/νη  πως η οντότητα σου είναι αξιόπιστη για να δημιουργείς τις συμπεριφορές που θεωρείς ικανοποιητικές σε κάθε κατάσταση. Φαντάσου έναν άνθρωπο που αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή επιλογή, όπως το να κάνει διακοπές μόνος ή με την οικογένεια. Φαντάσου κάποιον που αναρωτιέται αν ο άνθρωπος που έχει επιλέξει είναι ο κατάλληλος σύντροφος ζωής. Το άτομο που αναδύεται από την ψυχοθεραπευτική πράξη γνωρίζει τα συναισθήματα του, τις παρορμήσεις του, τις κοινωνικές απαιτήσεις καθώς και τις επιθυμίες των άλλων. Έχει μνήμη παρόμοιων καταστάσεων στο παρελθόν,  επιτρέπει στο σύνολο του οργανισμού του να κάνει συνειδητές σκέψεις και να εξισορροπήσει.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό που αναδύεται είναι η Εσωτερική έδρα αξιολόγησης.  Στην αναλυτική διαδικασία όπου γίνεσαι πρόσωπο ενισχύονται η εσωτερική προέλευση για να να παίρνουμε αποφάσεις και να αξιολογούμε.  Ο στόχος είναι η αξιολόγηση να έρχεται εκ των έσω και όχι σε εξωτερικές συνθήκες.  Το πιο συνήθες παράδειγμα για να αξιολογούμε τον εατό μας είναι μέσα απο τις ικανότητες μας  και όχι απο την τύχη.

Το πρόσωπο που αναδύεται φαίνεται να ευχαριστιέται την διαδικασία περισσότερο από την αναμενόμενη αλλαγή. Υπάρχει και ενισχύεται η Διάθεση να είσαι σε διαδικασία. Οι λόγοι που οι άνθρωποι έρχονται στην θεραπεία είναι απλοί και συγχρόνως πολύπλοκοι.  Όπως για να λύσει τα προβλήματα του, να αποδίδει εργασιακά, να τον ικανοποιεί ο γάμος του, να ενδυναμώσει τις σχέσεις με τα παιδιά και όλες τις σημαντικές σχέσεις.

Κάθε άνθρωπος φαίνεται  να θέτει ερωτήσεις όπως «ποιος είμαι;» «πως μπορώ να γίνω ο εαυτός μου;». Η διαδικασία του γίγνεσθαι γίνεται σε ένα καλό ψυχολογικά κλίμα και έτσι το άτομο εγκαταλείπει τις μάσκες άμυνας. Είναι ανοιχτό στην ολότητα της εμπειρίας του. Αποκτά εμπιστοσύνη στον ψυχικό του κόσμο. Αποδέχεται πως το κέντρο αξιολόγησης είναι μέσα του. Μαθαίνει και ενδιαφέρεται να συμμετέχει σε μια διαρκή διαδικασία να ανακαλύπτει νέες πλευρές του εαυτού.